Ta edycja była bardziej instalacją niż imprezą. Brutalistyczna skala CBF spotkała się z kosmiczną estetyką: ciemne tło, świetlna choreografia i wizualny świat, który wciąga zamiast „błyskać dla efektu”.

BŁYSK pokazał tu swoją najmocniejszą cechę: umie zamienić ogromną przestrzeń w doświadczenie, w którym każdy element jest częścią jednej wizji - światło, ekran, dym, rytm.

A gdy pojawia się analogowy akcent (winyl, faktura dźwięku), całość zyskuje charakter, którego nie da się skopiować algorytmem. Tamtej nocy centralnym momentem był set duetu Rysy, który idealnie wpisał się w monumentalny klimat przestrzeni.